we struggle, we balance, we can fly

birdnest  ©fourteenth

we struggle, we balance, we can fly

Let Earth and Sea and Air be still And Heaven itself: Plotinus

distant trail©fourteenth

Let Earth and Sea and Air be still



And Heaven itself.



And then let the Body think



Of the Spirit as streaming, pouring,



Rushing and shining into it from



All sides while it stands quiet.


Plotinus

sun and the sound of wind on rock: ο ήλιος κι ο ήχος του ανέμου στην πέτρα

©fourteenth

Sound Room October 20th Improv 1


The white moon takes the sea away from the sea
and gives it back to the sea. Beautiful,
conquering by means of the pure and tranquil,
the moon compels the truth to delude itself
that it is truth become whole, eternal, solitary,
though it is not so.

Yes.
Divine plainness,
you pierce the familiar certainty, you place
a new soul into whatever is real.
Unpredictable rose! you took the rose away
from the rose, and you could give back
the rose to the rose.

from Diario de Poeta y Mar,
from the spanish of juan ramon jimenez,

translated by james wright

xo
erin

(thank you erin)

twig©fourteenth

χάρτης το σώμα
ποταμοί διατρέχουν
λάσπη και πόνο

makis tselentis

...the lifting of the mist

©fourteenth

The Hundred Thousand Places

as if you were implicated
the lifting of the mist
from the water

the grey wake of a boat
unmoored at dawn

Thomas A. Clark 

inner harmony

rocks and grass, ©fourteenth

But the beauty of Einstein's equations, for example, is just as real to anyone who's experienced it as the beauty of music. We've learned in the 20th century that the equations that work have inner harmony.

Edward Witten

ΠΑΛΙΝΤΡΟΠΟΝ: Οδυσσέας Ελύτης

rock and thorns, ©fourteenth

ΠΑΛΙΝΤΡΟΠΟΝ

Θάρρος: ο ουρανός αυτός είναι
Και τα πουλιά του εμείς

                όσοι αλλού δε μοιάζουμε



Καταποντισμένη μέσα μας

Θάλασσα δημητριακή με γαίες και αχανή βουστάσια

Μόνος απ' όξω απόμεινε ο ηλίανθος

Αλλά ποιος είναι αυτός που περπατάει στον ήλιο
Μαύρος όσο το φως πιο δυνατό;

Θάρρος: ο άνθρωπος αυτός είναι
ο Κύων που λένε άλλ'

                  ο παραλίγο Αρχαλκυών

Άπλες αμάλαγες του Ιουνίου νομάδες άνεμοι
Χαρακωμένα καστανά χώματα που ανεβήκαμε

Διψασμένοι για λίγη λάμψη όρους Θαβώρ

Αλλά τι να 'ναι αυτό που χαμηλά περνάει κι ανατριχιάζει
Σαν άλλου κόσμου που έφτασε αεράκι;

Θάρρος: ο θάνατος αυτός είναι
Στην παπαρούνα την πλατιά

                   και στο λιανό λιανό χαμομηλάκι.


Οδυσσέας Ελύτης

ΤΟ ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ Η ΔΕΚΑΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ

(1971)